Her mønster Alfred ombord på Vestøy, Erlend ynskjer han velkommen og fortel litt om korleis utstyret virka.

So er Alfred i styrehuset saman med Roar. Her skriv Alfred under taushetserklæring om korleis ein finn palen, korleis ein fanga palen og kor i verden ein fanga palen. Tøffe vilkår, men Alfred er vant med å være taus, så han skriv under utan betenkning.

Alfred kikkar i fangstdagboka, så mykje strengt hemmelig og heilt sann informasjon har han aldri sett før. Men sidan han nettopp har skrive under taushetserklæring så kjem han aldri til å fortelje vidare kva han såg, uansett kor mykje han vert rista.

Her sit Alfred i notabingen, eller som ho Reidun so treffande sa, pengebingen. Da er to notabinga på Vestøy, so her kan ein velge kva not ein vil skal gå i havet, da er berre å flytte snurpelina dit ein vil.

Alfred prøver dissa styregreiene. Da er berre nokre knappa å trykke på, så ditta vart litt komplisert for ein bamselabb å halde styr på.

Alfred synes dissa gode gamaldagse styregreiene er litt lettare å handtere

Alfred fann til slutt ut att da var best å overlate styringa til folk som har greie på da.

Oi Oi, her er da jammen mykje pale å sjå. Alt då raude er pale.

Alfred kikka på kartmaskina for å finne ut kor all denne palen befinne seg. Å ja, so da er her all palen bur.

Her går nota i havet

Vegard står klar til å begynne å hale innatt nota

Å ja, ditta var jammen lurt. Ikkje løye dissa karane fiska mykje pale tenkjer Alfred.

Arild styre vinsjen som snurpa ihop nota.

Nota er skikkelig full i pale, Alfred har aldri sett so mange pala på ein gong.

Alfred ser på kartmaskina, mens Roar snakka på radio og fortel kor palen er fanga.

Her omtrent var palen fanga, omtrent midt på dinna sjøen.

Skikkelig stor fin pale dinna gongen, som alltid långt øve minstemål.

Alfred er skikkelig imponert over kor flinke Vestøy er til å fange pale, her viser han kart over alle plassane han hatt sett på denne turen.

So er Vestøy klar til å begynne å slepe pale i mær, ein trakkande full mær. Mæren vert meir firkanta etter kvart som palen fin roen, og får tømt symjeblæra si.

Ein fullasta Vestøy ein plass på kysten

Da rumla i tarmane til ein sleten bamseskrott etter mykje palefisking, Alfred sit i byssa og lurer på kor tid da vert ein matbet å få.

Da ordna seg fort, her er Fridtjof i full sving med eit eller anna. Alfred håpa da er matlaging.

Alfred er mett og godt fornøgd. Han sit å håpa att han vert betrakta som ein truskyldig gjest, og dermed skal sleppe unna oppvasken. Han slapp no unna oppvasken i alle fall.

Helge sit i messa og nyt livet med fjernsyn, etter att Vestøy er fyllt opp med pale.

Alfred har, som fyrstemann, rigga seg til i messa for å sjå på noko spanande greier på fjernsynet. Han hadde hørt om da mest spanande av da spanande, som alle måtte ha med seg, pale eller ei. Da er vist noko som heiter Hotell Cæsar

Etter eit døgn pale og Hotell Cæsar så vakna kompisane Fridtjof og Alfred i armane til kvarandre, like forundra men fornøgde begge to

Alfred ville gjerne ha med seg ein pale som minne frå turen, men så beskjeden som han er, ville han no sjølvsagt ha med seg den minste som var å finne. Her har han rota og leita i lang tid for å finne den minste palen ombord, og Alfred har leita so lenge att han er sikker på att ditta er den minste palen som nokon gong har vore ombord i Vestøy

Alfred står i styrehuset og kjefta litt. "No må de sjå til å verte ferdig med dinna pale-sløyinga dar oppe på land, da er meir pale i hava". Han kan berre kjefte so mykje han vil, for no er han ferdig med palesesongen sin for dinna gongen.